De laatste boot is over ’t meer vertrokken.
Er is geen lied meer uit de luit te lokken.
Zwart werd de laan, die vol met lichten hing.
Een bedelkind is reeds naar buit op zoek:
Een doode lampion terzij gesmeten.
Hart, uitgebrand, verfomfaaid en vergeten,
Wie zal uw vinden in uw duistre hoek?
Het water ruischt zacht als een zijden rok,
Het kabbelt als het klappen van sandalen.
Een lampion, traag schomlend aan haar stok,
Houdt stil voor mijn bewogen ademhalen.
Een kalm gelaat ziet me als herinnering,
Een stap versterft omruischt van zijden rokken.
De laatste mensch is langs mij heen getrokken.
Helaas, helaas, helaas, de zomer ging.
Door: Willem de Mérode
Uit: Chineesche gedichten, blz. 19, (Libellen Serie), Bosch & Keuning, Baarn, 2e druk, 1936
Afbeelding: Whistler, Nocturne Grey and Gold – Snow in Chelsea 1876
Lees verder in Fernweh Magazine
Nog even verder dwalen

Helaas, helaas, helaas, de zomer ging

‘Everybody Wants Gold and a Mermaid!’
'Ray: A Life Underwater' is an affectionate portrait of one man's deep sea diving career, told through his extraordinary collection of marine artefacts. Ray can be…

De Wondere Wereld van Social Media | FILM 4: Stop-Motion
FILM in de Nieuwe Digitale Wondere Wereld 4Stop-MotionOnline video heeft Stop-Motion animatie een nieuw leven gegeven. Stop-Motion is een bekende techniek die breed wordt toegepast. Een…

Het gesprek gaat verder
Reacties
Voeg een gedachte toe+