...

Cultuur

Melancholisch

Helaas, helaas, helaas, de zomer ging.

Melancholisch

De laatste boot is over ’t meer vertrokken.

Er is geen lied meer uit de luit te lokken.

Zwart werd de laan, die vol met lichten hing.

Een bedelkind is reeds naar buit op zoek:

Een doode lampion terzij gesmeten.

Hart, uitgebrand, verfomfaaid en vergeten,

Wie zal uw vinden in uw duistre hoek?

Het water ruischt zacht als een zijden rok,

Het kabbelt als het klappen van sandalen.

Een lampion, traag schomlend aan haar stok,

Houdt stil voor mijn bewogen ademhalen.

Een kalm gelaat ziet me als herinnering,

Een stap versterft omruischt van zijden rokken.

De laatste mensch is langs mij heen getrokken.

Helaas, helaas, helaas, de zomer ging.

Door: Willem de Mérode

Uit: Chineesche gedichten, blz. 19, (Libellen Serie), Bosch & Keuning, Baarn, 2e druk, 1936


Afbeelding: Whistler, Nocturne Grey and Gold – Snow in Chelsea 1876

Lees verder in Fernweh Magazine

Nog even verder dwalen

Het gesprek gaat verder

Reacties

Voeg een gedachte toe

Wat wil je toevoegen?

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Reacties worden volgens onze bestaande moderatie-instellingen behandeld.

Seraphinite AcceleratorOptimized by Seraphinite Accelerator
Turns on site high speed to be attractive for people and search engines.