Albumtips week Nr. 43 | 2016

Vorige week was een van mijn helden, de Nigeriaanse en Amerikaanse schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie, in Nederland. Zij was onder meer te gast in TV-programma Buitenhof en diverse andere media, waaronder NRC Handelsblad, besteedden aandacht aan haar alsook het Brainwash-festival. Haar recent in Nederlandse vertaling verschenen boekje We moeten allemaal feminist zijn, als geschreven versie van haar TED-filmpje dat online zo’n drie miljoen keer bekeken werd, nemen we ter harte. Niet voor niets wordt ons albumtips-lijstje deze week vol-le-dig gedomineerd door vrouwen. Alleen al naar muzikale maatstaven is dit volledig terecht. Mannen komen er pas in de bonustips aan te pas. Veel luisterplezier!

Albumtips week Nr. 43 | 2016

1. Agnes Obel – Citizen Of Glass
2. Joan As Police Woman & Benjamin Lazar Davis – Let It Be You
3. Noura Mint Seymali – Arbina
4. Weyes Blood – Front row seat to earth
5. Anouk – Fake it till we die

BONUSTIPS:

• Krankland – Wanderrooms
• Growlers – City Club
• Traumahelikopter – Competition Stripe

---

1. Agnes Obel – Citizen Of Glass

Tussen de fragiele werkjes van de Deense Agnes Obel (Caroline Thaarup) zit telkens drie jaar. In 2010 debuteerde de blonde singer-songwriter met het schitterende Philharmonics (in 2012 bekroond met een EBBA-award), in 2013 opgevolgd door het minstens net zo mooie Aventine. En zoals doorzichtig glas onthullend, transparant en helder is, zo is Citizen Of Glass dat ook. Obel legt haar ziel op tafel en onthult, bijna nakend, al haar zwakheden. Emotioneel en welhaast een catharsis, maar tegelijkertijd heel normaal en brutaal eerlijk. De tien nummers voelen als een intense, melancholische reis vol prachtige geluiden en stijlen die je hart en ziel binnendringen. Bij DWDD veroverde ze midden oktober een complete zaal met de vertolking van It’s Happening Again. Geflankeerd door historische instrumenten als de spinet en celesta wordt een elegante sfeer gecreëerd, minder allesomvattend dan beide voorgangers, maar zeker niet minder luisterrijk. Een gevoelige plaat die ons aan het denken zet. [Recensie: J. Teitsma]

 

2. Joan As Police Woman & Benjamin Lazar Davis – Let It Be You

Al een decennium lang wordt de muziekhemel op aarde verrijkt door de Brooklynse engel Joan Wasser. Samenwerkingen met onder andere Lou Reed, Antony, Joseph Arthur en Rufus Wainwright heeft deze 46-jarige tot nu toe op haar naam staan. Haar unieke Amerikaanse soul van het hoogste niveau dat Wasser gedurende deze tien jaar heeft weten te maken, wordt nu bezegelt met Let It Be You. Multi-instrumentist en producer Benjamin Lazar Davis is, zoals op de cover te zien, de andere helft achter deze plaat. Tien tracks vloeien in elkaar over als rivieren die samenkomen in zee; moeiteloos laten de beide in Brooklyn gehuisveste artiesten verschillende muziek genres in elkaar overgaan wat er voor zorgt dat elk nummer een eigen charme kent en het album als geheel een krachtige uitwerking op jou als luisteraar heeft. Wellicht komt dit door de inspiratie voor dit album. Davis en Wasser kwamen er tijdens hun ontmoeting achter dat zij apart van elkaar naar Afrika waren gereisd; zij naar het oosten, hij naar het westen. Het land waar het duo geïnspireerd raakte door de muzikale stijlen van de Pygmeeën. Door gebruik te maken van instrumenten als de gitaar en het keyboard hebben de twee met een conventionele rock manier voortgeborduurd op de traditionele muziek uit Afrika. Let It Be You is te krachtig om een week niet naar geluisterd te hebben. Een plaat die op repeat moet worden gezet. Een plaat waar je in wilt kruipen. [Recensie: L. Rettenwander]

CONCERTTIP: Op woensdag 30 November 2016 treedt Joan As Police Woman & Benjamin Lazar Davis op in TivoliVredenburg te Utrecht. Adres: Vredenburgkade 11, 3511 WC, Utrecht. Tel. 030-2314544. Web: www.tivolivredenburg.nl De deuren gaan open om 19.00 uur en er zijn vaste zitplaatsen beschikbaar.

 

3. Noura Mint Seymali – Arbina

De tweede langspeler van Noura Mint Seymali komt na Tzenni, heet Arbina en is goed. Heel erg goed zelfs. Recensent Z. Lipez van Noisey/Vice is er lyrisch over:

I shouldn’t be personally offended that many don’t know about or consider Noura Mint Seymali the best singer in the world and her band the best band in the world. But I am. Grievously so. It’s a slight I feel in my bones that causes me to slander all other bands, no matter how worthy. Noura Mint Seymali’s new album, Arbina, is one of the best albums of the year. Not one of the best “world music” albums, whatever that means, but one the best albums. Full stop. Period. I want to list every album it’s far better than, in detail, starting with Radiohead’s A Moon Shaped Pool, but I don’t imagine Noura Mint Seymali would appreciate that.”

en even verder, na de beschrijving van enkele feitelijkheden:

But, really, I want to impress upon you this this album is very good. Well, I’m excited about it.”

De uit Mauritanië afkomstige Seymali maakt Azewan een Moors popgenre. In haar geval bestaat dat uit rock, funk, psychedelische folk, moorse muziek, dub, prog, een vleugje exotique en algemene muzikale genialiteit. Zo weet ze haar erfgoed te combineren met pure innovatie. De toonladders zijn die uit haar West-Afrikaanse geboorteland. Je hoort de griot-verteltraditie als je door je wimpers luistert maar ook Jimi Hendrix die in Nouakchott zijn kunsten toont.

Even wat feitelijkheden: Ik schreef eerder ‘Moors’. ‘Moors?’ zult u zich hebben afgevraagd. Ja, dat is een mengeling van Arabieren en Berbers. Waarom is dat belangrijk? Omdat de politieke macht in Seymali’s land berust bij het Moorse deel van de bevolking, terwijl het zwarte deel van de bevolking als tweederangs burgers wordt behandeld. Pas in 1981 werd de slavernij daar officieel afgeschaft. Het land is Islamitisch en een andere godsdienst is niet toegestaan.

Albumnaam Arbina verwijst naar de naam van een god. Het album werd geproduceerd door drummer Mathew Tinari met de Afrikaanse legende Pere Ubu en de even zo legendarische Tony Maimone uit Brooklyn achter de knoppen  De echtgenoot van Seymali, Jeiche Ould Chighaly, is te horen op gitaar; en hoe! Drummer Tinari en bassist Ousmane Touré die ook al het ritmefundament op Tzenni vormden staan nu ook weer garant voor vele gefunkte verrassingen. Noura Mint Seymali is zelf het stralend middelpunt van dit bijzondere geheel. Met haar veelzijdige stem (be)zingt ze, voor het geval u net als ik geen arabisch spreekt: een ode aan Mauritanië, het transcedentale van muziek en – minder verheven maar in dat land zeker zo belangrijk als je bijvoorbeeld bedenkt dat volgens de VN 46,3% van de bevolking onder de armoedegrens leeft – de noodzaak van gezondheidszorg voor vrouwen.

Ik sluit af met een laatste citaat uit Noisey / Vice over Seymali om uw interesse nog eens aan te wakkeren:

[…] I’m just saying that she’s empirically and objectively better than what you’re currently listening to. That’s all.”

En dat is niet niks..! [Recensie: J. Stevens | Fernweh]

–

4. Weyes Blood – Front row seat to earth

Weyes Blood is de naam waaronder Natalie Mering alweer een jaar of 10 muziek maakt. In dat decennium heeft Natalie zich ontwikkeld van lo-fi avant-gardiste tot gothic folkie tot intrigerende en melodieuze chanteuse met een sterke hippie inslag. Die evolutie is te volgen op haar albums. De eerste single van deze plaat is Seven Words, een ballad, die rustig de tijd neemt om zich te ontvouwen. Inspiratie lijkt Natalie te hebben geput uit het werk van Natalie Merchant, maar vooral van de legendarische, veel te vroeg overleden Judee Sill.

CONCERTTIP: Op donderdag 17 november 2016 treedt Weyes Blood op in OCII te Amsterdam. Adres: Amstelveenseweg 134, 1075 XL, Amsterdam. Of kijk even op internet: occii.org/

Sinds hun vorige album Chinese Fountain is niks meer hetzelfde voor ‘Beach Goth’-rockers The Growlers. De beroemde regisseur Paul Thomas Anderson castte de band in zijn film Inherent Vice (2014) en dit nieuwe, alweer zesde album van de band werd geproduceerd door Strokes zanger Julian Casablancas i.s.m. Shawn Everett (bekend van o.a. Alabama Shakes en War On Drugs). Klonk het oude werk nogal rauw, de nieuwe plaat is een forse stap voorwaarts. Niet alleen is de plaat rijker en meer gefocust, door de koppeling van reggae, punk, rauwe country en psychedelica aan stevige synthesizers en dance beats waan je je in een funky Miami-nachtclub. Zanger Brooks Nielsen heeft zich laten inspireren door de afrogroove van William Onyeabor en de combinatie van punk en reggae die bijvoorbeeld The Clash groot maakte. De donkere kant van The Growlers zit nog altijd in de teksten, maar door de gelikte productie en de aanstekelijke mix van stijlen zal een nieuw publiek worden aangesproken. [Recensie: E. Damen]

CONCERTTIP: De laatste keer dat ze in Amsterdam waren, was bijna 2 jaar geleden maar op maandag 14 november 2016 kun je The Growlers live gaan bewonderen in Paradiso Noord ofwel: de Tolhuistuin. Adres: IJpromenade 2, 1031 KT, Amsterdam. De deuren gaan open om 20.30 uur. Check ff: www.paradiso.nl

 

De Groningse band traumahelikopter maakte aan het begin van 2013 indruk met een compromisloos debuut vol rauwe garagerock. 11 songs in 26 minuten en alles was raak. Opvolger I Don’t Understand Them At All liet een jaar later een wat melodieuzer geluid horen en deze lijn trekt traumahelikopter door op haar derde plaat, waarvoor de band wat meer tijd heeft genomen. Ook Competition Stripe bevat nog volop rauwe garagerock, maar het palet is dit keer rijker en veelkleuriger. traumahelikopter is op haar nieuwe plaat immers ook niet vies van uitstapjes richting onder andere melodieuze 60s gitaarpop en hier en daar wat psychedelica en citeert knap uit meerdere decennia tijdloze gitaarpop. Het levert een gevarieerde gitaarplaat op van het soort waar het Excelsior label in haar jonge jaren het patent leek te hebben. Goudeerlijke gitaarpop dus die de zon laat schijnen en dat kunnen we in de seizoenen die komen gaan goed gebruiken. [Recensie: E. Zijleman]

CONCERTTIP: Op zaterdag 29 oktober 2016 kan je in het Rotterdamse Rotown Traumahelikopter gaan beluisteren. De deuren gaan om 21.00 uur open. Adres van Rotown: Nieuwe Binnenweg 17-19, 3014 GB, Rotterdam, Tel. 010-4362669. Check het web: www.rotown.nl

---

Volg onze wekelijkse ‘Fernweh-Magazine’ Albumtips op Spotify via onze playlist (eerste twee nummers overslaan – die staan er per ongeluk in en we krijgen ze niet verwijderd uit de lijst):