
Misschien verlang je er na het zien van deze film naar om deze specifieke millenia-oude kwaliteitsdrank zelf te proeven [online bestellen kan hier: Sakelicious]. Maar je hoeft geen drinker te zijn noch speciaal geïnteresseerd in Japanse cultuur om gefascineerd te raken bij het zien van de werkzaamheden in de Tedorigawa Brouwerij. Honderdvijftig jaar geleden is deze opgericht en het is nog steeds een familieonderneming. Het is tegenwoordig een van de laatste brouwerijen die deze rijstwijn, volgens een met uitsterven bedreigde ambachtelijke brouwmethode, nog volledig met de hand maakt. The Birth of Sake gaat dan ook niet slechts over een drank, over het cultiveren van een traditie of over een unieke manier van produceren die deel is van Japans rijke culturele verleden; nee, de film belicht vooral ook een waardevolle, door het in onze maatschappijen heersende industriële paradigma van massaproductie en de bijpassende get-rich-quick-mentaliteit bedreigde manier van samenwerken en ‘maken’.

Wat is sake eigenlijk? Men spreekt wel over rijst(e)wijn, hoewel het eigenlijk geen wijn is. Officieel heet sake die gemaakt is van rijst in Japan seishu (清酒; “klare alcohol”). Een andere titel die het Japans nationaal onderzoeksbureau voor het brouwen van sake in 1973 geïntroduceerd heeft en die tegenwoordig vaker gebruikt wordt is nihonshu (日本酒; “Japanse alcohol”)

Voordat de rijst gestoomd kan worden op de bij deze brouwerij nog gehanteerde ambachtelijke wijze, moet de rijst geprepareerd worden door de rijst te polijsten. Zo worden ongewenste eiwitten en vetten verwijderd. Daiginjo wordt gemaakt met rijst die is gepolijst tot 50% of minder van het oorspronkelijke gewicht. De polijstgraad is een aanduiding van het type sake en het smaakprofiel; meer polijsten maakt een sake niet vanzelf beter.

De New York Times vergelijkt de cinematografie van ‘Birth of Saké’, waarin subtiele beelden van lucht, zee en ochtendlandschappen te zien zijn, zelfs met de onvolprezen houtsnedes van Hokusai. Misschien is dat een beetje te cliché maar regisseur Erik Shirai levert inderdaad een bijzondere, poëtische film af die de moeite van het kijken zeker waard is. Maak bijvoorbeeld kennis met de charismatische meesterbrouwer, veteraan Yamamoto (65) en met Yasuyuki Yoshida (27) die als jongeling (zesde generatie!) actief is in de brouwerij. Een ode aan ambachtsmensen wier levens in het teken staat van (het levend houden van) een steeds zeldzamer wordend métier. Kanpai!
Oorspronkelijke kijkverwijzingen bij dit artikel (controleer de actuele beschikbaarheid):
Lees verder in Fernweh Magazine
Meer verhalen over Japan en vakmanschap
Lees ook over ruimte en aandacht in de Japanse esthetiek. Een ander ambachtelijk streekproduct staat centraal in het verhaal achter de ham van San Daniele.

De luxe van leegte in Japan: over Ma, stilte en de schoonheid van ruimte
De leegte vult zich niet met niets, maar met betekenis.Ruimte is niet de afwezigheid van vorm, het is haar mogelijkheid.

De smaakmaker van San Daniele
Verder op ontdekking door Italië? Lees ook ons koffieportret van Lecce in Salento. Voor een andere streek waar eten, wijn en landschap samenkomen, is er Alentejo…

Drie bijzondere verhalen: Sumburgh, San Daniele en Japan
Soms begint een reis bij een geluid, een smaak of een handeling waar je anders aan voorbijgaat. Deze drie verhalen laten elk zo’n bijzondere plek zien.
Het gesprek gaat verder
Reacties
Voeg een gedachte toe+